«Հույսը»՝ փետրավոր բան է – որ իջնում է հոգու վրա – և երգում է մեղեդին՝ առանց բառերի – եվ երբեք չի դադարում – ոչ մի պահ –
Եվ ամենաքաղցրը՝ փոթորկում է լսվում – և դաժան պետք է լինի մրրիկը – որ ընկճի փոքրիկ Թռչնին, որ այնքան շատերին է ջերմացրել –
Ես այն լսել եմ ամենացուրտ երկրում – և ամենահեռու ծովի վրա – բայց երբեք – նույնիսկ կարգազանցության մեջ, մի փշուր չի խնդրել – ինձնից:
Լևոն Ենգիբարյան 