Рубрики
Без рубрики

Տերյան

Ծնվել է Ախալքալաքի Գանձա գյուղում՝ հոգևորականի ընտանիքում։ Նախնիները 1830 թվականին Ջավախքում վերաբնակություն էին հաստատել Կարինի Կարճնկոց գյուղից: Տոհմագրությունը սկսվում է տեր Ղազարից, ում թոռը՝ Սուքիասը, ապագա բանաստեղծի հայրն էր: 1897 թվականին Տերյանը մեկնում է Թիֆլիզ , ուր սովորում էին այդ ժամանակ իր ավագ եղբայրները։ Եղբայրների մոտ ապագա բանաստեղծը սովորում է ռուսերեն  ու պատրաստվում ընդունվելու Մոսկվայի Լազարյան ճեմարան։1800 թվականին Տերյանը ընդունվում է Լազարյան ճեմարան, ուր ծանոթանում է ապագայում հայտնի դարձած անձնավորությունների հետ։ Ավարտում է Լազարյան ճեմարանը 1906 թվականին, այնուհետև ընդունվում Մոսկվայի պետական համալսարան, որից կարճ ժամանակ հետո ձերբակալվում է հեղափոխական գործունեության համար ու նետվում Մոսկվայի Բուտիրկա բանտը։ւ

Рубрики
Без рубрики

14 Տող

Մանկուց ընտրեցի ճամփորդական ցուպ,
Թողի հայրենի տնակըս ավեր,—
Ահա ես հիմա մի մոլոր ասուպ,
Ես կույր եմ հիմա, մռայլ ու անսեր։

Պայծառ ըղձերը ինձ զուր մաշեցին,
Չըողջունեց ինձ ոչ մի արշալույս,
Ինձ լուռ մոռացան, ինձ չըհիշեցին,—
Ւմ սրտում մեռան սեր, ցնորք ու հույս։

Ես կույր եմ հիմա, անբախտ ու մենակ —
Հավերժում կորած մի մոլոր ասուպ.
Սահում Է կյանքը հյուսելով ժանյակ,
Անցնում եմ վիհեր, լեռներ երկնահուպ,
Ւնձ համար չըկա ժամ ու ժամանակ,
Ես մի մոլորված, մի տխուր ասուպ…

Որ հեղինակը փոշմանում է, որ գնաց իր տնից և կարոտում է իր տունը։Նա մենակ է հիմա։

Рубрики
Без рубрики

ՓԱՐՎԱՆԱ

Վեհապառ-Վեհ ու փառավոր, վսեմ ու պանծալի ոգով տոգորված: Նա իր հողի և տքնության երգն Էր վեհափառ

Ծիծղուն-Ծիծաղուն

Այն աշխհարը ծիծաղկոտ է.Այն տեղ կա արքա և իր փարվանա ամրոցը.

Նրա աղջիկը շատ գեղեցիկ էր.

Рубрики
Без рубрики

Վարժություն

ԻՄ ԵՐԳԸ

Գանձեր ունեմ անտա՜կ, անծե՜ր,
Ես հարուստ եմ, ջա՜ն, ես հարուստ
Ծով բարություն, շնորհք ու սեր
Ճոխ պարգև եմ առել վերուստ։Անհուն հանքը իմ գանձերի,
Սիրտս է առատ, լեն ու ազատ.
Ինչքան էլ որ բաշխեմ ձրի—
Սերն անվերջ է, բարին՝ անհատ։Երկյուղ չունեմ, ահ չունեմ եսԳողից, չարից, չար փորձանքից,
Աշխարհքով մին՝ ահա էսպես
Շաղ եմ տալիս իմ բարձունքից։Ես հարուստ եմ, ես բախտավոր
Իմ ծննդյան պայծառ օրեն,Էլ աշխարհ չեմ գալու հո նոր,
Իր տվածն եմ տալիս իրեն։

Վերուստ-վերևից

Երկյուղ-վախի զգացում, վախ, ահ:

Գաղափարն այն է որ գրող ուներ անսահման հարստություն և դա իր ընկերներն են և իր սերը և դա ավելի կարեվոր է(ոչ իմ համար)

Создайте подобный сайт на WordPress.com
Начало работы